ΦΙΛΕΛΛΗΝ

Στο ποίημα Φιλλέλην κάποιος ηγεμόνας πέρα από τη Μεσοποταμία δίνει οδηγίες για την χάραξη του νομίσματός του. Ο Καβάφης αναφέρεται με λεπτομέρειες στην εικονογραφία και τις επιγραφές των νομισμάτων των Πάρθων βασιλέων.

Τὸ διάδημα καλλίτερα μᾶλλον στενό ἐκεῖνα τὰ φαρδιὰ τῶν Πάρθων δὲν μὲ ἀρέσουν

Ἡ ἐπιγραφή, ὡς σύνηθες, ἑλληνικά νὰ χαραχθεῖ μὲ γράμματα κομψά, Φιλέλλην

 

 

ΦΙΛΕΛΛΗΝ

Τὴν χάραξι φρόντισε τεχνικὰ νὰ γίνει. Ἔκφρασις σοβαρὴ καὶ μεγαλοπρεπής. Τὸ διάδημα καλλίτερα μᾶλλον στενό· ἐκεῖνα τὰ φαρδιὰ τῶν Πάρθων δὲν μὲ ἀρέσουν. Ἡ ἐπιγραφή, ὡς σύνηθες, ἑλληνικά· ὄχ᾿ ὑπερβολική, ὄχι πομπώδης — μὴν τὰ παρεξηγήσει ὁ ἀνθύπατος ποὺ ὃλο σκαλίζει καὶ μηνᾶ στὴν Ρώμη — ἀλλ᾿ ὃμως βέβαια τιμητική. Κάτι πολύ ἐκλεκτὸ ἀπ᾿ τὸ ἄλλο μέρος· κανένας δισκοβόλος ἔφηβος ὡραῖος. Πρὸ πάντων σὲ συστείνω νὰ κυττάξεις (Σιθάσπη, πρὸς θεοῦ, νὰ μὴ λησμονηθεῖ) μετὰ το Βασιλεὺς καὶ τὸ Σωτήρ, νὰ χαραχθεῖ μὲ γράμματα κομψά, Φιλέλλην. Καὶ τώρα μὴ μὲ ἀρχίζεις εὐφυολογίες, τὰ «Ποῦ οἱ Ἕλληνες;» καὶ «Ποῦ τὰ Ἑλληνικὰ πίσω ἀπ᾿ τὸν Ζάγρο ἐδῶ, ἀπὸ τὰ Φράατα πέρα». Τόσοι καὶ τόσοι βαρβαρότεροί μας ἄλλοι ἀφοῦ τὸ γράφουν, θὰ τὸ γράψουμε κ᾿ ἐμεῖς. Καὶ τέλος μὴ ξεχνᾶς ποὺ ἐνίοτε μᾶς ἔρχοντ᾿ ἀπὸ τὴν Συρία σοφισταί, καὶ στιχοπλόκοι, κι ἄλλοι ματαιόσπουδοι. Ὥστε ἀνελλήνιστοι δὲν εἴμεθα, θαρρῶ. 1906